Umowa kupna sprzedaży jest powszechnie wykorzystywana do zbywania różnego rodzaju przedmiotów – zarówno przez osoby prywatne, jak i firmy. Przedmiotem sprzedaży może być fizyczna rzecz, ale nie tylko. Co do zasady, zbyć można każde prawo, które jest możliwe do zbycia – np. prawo do wierzytelności.

Jak działa ogólna umowa kupna sprzedaży?

Cała ta umowa jest uregulowana przepisami kodeksu cywilnego – art. 555 i kolejnymi. Za pośrednictwem tego dokumentu sprzedający jest zobowiązany do przekazania określonego przedmiotu na rzecz kupującego. Ten ostatni z kolei ma obowiązek uiszczenia ceny za nabyty produkt.

Co istotne, na tym stosunek umowny się nie kończy. W razie wyraźnych wad, kupujący ma prawo do reklamacji oraz zgłoszenia rękojmi, a sprzedający musi się do tych roszczeń ustosunkować. Nie jest to równoznaczne z koniecznością naprawy bądź wymiany przedmiotu – wystarczy że odpowie, że nie uwzględnia reklamacji. Może to jednak uczynić tylko gdy produkt nie posiadał wad w momencie zakupu lub w sytuacji, w której nie doszło do uszkodzenia w związku z fabrycznym błędem.

Jak dochodzi do zawarcia umowy?

Zasadniczo, wskazać można trzy sposoby na jej zawarcie. Każdy z nich różni się metodą dążenia do umownego konsensusu, jednak efekt jest zawsze ten sam: zawarcie umowy o określonej treści. 

Pierwsza z metod jest najprostsza – jedna ze stron akceptuje ofertę drugiej. Z taką sytuacją mamy do czynienia np. w momencie zakupu określonego przedmiotu. Znajduje się on na sklepowej wystawie bądź internetowej aukcji za określoną kwotę – a nabywca zgadza się taką cenę zapłacić.

Druga z metod to aukcja lub przetarg. W takiej sytuacji strona, która chce zakupić przedmiot oferuje kwotę, jaką jest w stanie zapłacić, a druga – może ją zaakceptować lub nie. Warto mieć na względzie, że oferta może zostać również przelicytowana.

Ostatnia z opcji to negocjacje. Biorą w niej udział strona kupująca oraz zbywająca i wspólnie ustalają poszczególne warunki umowy kupna sprzedaży – m.in. cenę produktu.